Amerykański Cadillac był jednym z czterech producentów, którzy z początkiem sezonu 2023 weszli w nową erę pucharu SportsCar Championship pod skrzydłami IMSA. Północnoamerykańskie mistrzostwa zostały wtedy przejęte przez zaprojektowane od zera maszyny klasy GTP, klasy Grand Touring Prototype. Do historii odeszła oficjalnie grupa DPi, Daytona Prototype International, która utrzymała się przez sześć lat.
Nowe przepisy dla samochodów GTP opracowano w ramach globalnej współpracy z Federation Internationale de l'Automobile i organizatorami 24-godzinnego wyścigu Le Mans, Automobile Club de l'Ouest. Przewidziano dwa zestawy przepisów, według których miały być budowane nowe prototypy: Le Mans Hypercar oraz Le Mans Daytona h. Te same regulacje wprowadzono w długodystansowych mistrzostwach świata, World Endurance Championship, w których pierwsze LMH już w sezonie 2021 utworzyły nową klasę Hypercar w miejscu LMP1. Cadillac dołączył do WEC w roku 2023 w ramach pierwszej fali LMDh.
Wyścigi długodystansowe dla Cadillaca nie były niczym nowym. W erze DPi dysponował prototypem z wolnossącym V8 o pojemności 5,5 litra, który bazował na podwoziu włoskiej Dallary. Model DPi-V.R przyniósł marce cztery z rzędu wygrane w 24-godzinnym wyścigu Daytona! W erze GTP kontynuowano owocną współpracę z Dallarą, która była jednym z czterech producentów uprawionym do budowania podwozi dla samochodów typu Le Mans Daytona h.
Grupy Hypercar i GTP łączą prototypy zbudowane według kilku różnych zestawów regulacji. W przypadku samochodów typu LMH możliwa była budowa prototypów z napędem spalinowym lub hybrydowym, napędem tylko tylnej osi lub wszystkich czterech kół, a także ścigaczy opartych na autach produkowanych seryjnie. Od 2026 roku nowo homologowane LMH ograniczono wyłącznie do hybrydowych. Samochody tego typu zbudowała między innymi Toyota, Peugeot, Ferrari oraz Aston Martin, który jako pierwsze LMH dołączył do SportsCar Championship.
LMDh od początku miało być tańszą alternatywą. Nikt nie budował tu samochodu samodzielnie i konieczne były liczne kompromisy. Każda maszyna miała opierać się na węglowych podwoziach spokrewnionych z klasą LMP2 firm Dallara, Oreca, Multimatic lub Ligier i korzystać z hybrydowych układów napędowych tylnej osi ze standardowymi dla wszystkich komponentami (akumulatory od Fortescue Zero, silnik elektryczny o mocy ograniczonej do niespełna 70 KM i przetwornice od Boscha, sekwencyjna skrzynia biegów od XTrac o siedmiu przełożeniach i inne).
Cadillac przygotował LMDh we współpracy z Dallarą. Samochód nazwano początkowo V-LMDh, a później V-Series.R w nawiązaniu do rodziny sportowych modeli drogowych. Na pokładzie ponownie wylądowało wolnossące V8. Motor o pojemności 5,5 litra był największym w stawce GTP do czasu pojawienia się Aston Martina. Zgodnie z przepisami samochód musiał ważyć co najmniej 1030 kilogramów i mógł generować do 707 koni mechanicznych. Regulacje Balance Of Performance, mające za zadanie wyrównanie potencjału osiągów między różnymi samochodami, mogły każdemu dołożyć po kilkadziesiąt kilogramów balastu i ograniczyć moc nawet do tylko 653 koni mechanicznych.
Pierwsze trzy lata startów modelu V-Series.R zakończyły się na imponującej liczbie pięćdziesięciu wyścigów, w tym dwudziestu trzech w mistrzostwach świata. Cadillac wygrywał w SCC na torach Sebring, Laguna Seca, Indianapolis i Road Atlanta. W mistrzostwach świata udało się stanąć na podium Le Mans, wygrać w Brazylii i zdobyć kilka razy pole position.
W sezonie 2025 pracowano między innymi nad zaktualizowanym V-Series.R, na co pozwalają tak zwane jockery Evo. To ściśle regulowana przestrzeń na modernizacje w ograniczonym zakresie w okresie homologacji danego modelu (maksymalnie pięć modernizacji). Cadillac korzystał z niej już wcześniej przy okazji zmiany elektroniki oraz czujników. Zmiany na czwarty rok startów będą jeszcze bardziej odczuwalne i widoczne. Prace skupiły się na dwóch obszarach: układzie hamulcowym oraz aerodynamice.
LMDh amerykańskiej marki w nowej odsłonie otrzymało kompletny układ hamulcowy produkcji Brembo (wcześniej korzystano tylko z zacisków włoskiej firmy). Pod względem aerodynamicznym uproszczono przód auta: zmieniono splitter i pozbyto się skrzydełek pod reflektorami. Z tyłu zmieniono płetwę nad komorą silnika, obniżono pozycję skrzydła, przeprojektowano pionowe ścięcia prowadzące do nadkoli i zmieniono dyfuzor. Na samochodzie znalazło się czarno-białe logo marki. Ogumienie do Hypercarów i GTP dostarcza firma Michelin, która przygotowała nową mieszankę. Opony mają być teraz łatwiejsze do rozgrzania i utrzymania optymalnej temperatury oraz wytrzymalsze.
Zmodernizowane LMDh od Cadillaca w sezonie 2026 będzie konkurowało z kilkoma innymi markami. W pucharze SCC rywalami będą zespoły z samochodami marek Acura, Aston Martin, BMW oraz Porsche. W mistrzostwach świata będą to maszyny marek Alpine, Aston Martin, BMW, Ferrari, Genesis, Peugeot oraz Toyota. Na wszystkich czeka długa kariera: okres homologacji Hypercarów wydłużono już wcześniej do końca 2032 roku, a od sezonu 2026/27 otworzono przed nimi drogę do trzeciej serii wyścigowej, do zimowego Asian Le Mans Series.
Tekst: Przemysław Rosołowski
Ostatnia aktualizacja: 18.01.2026
