W roku 1958 w swoim pierwszym wyścigu mistrzostw świata Formuły 1 wystartował 21-letni Bruce McLaren. Nowozelandczyk polegał wtedy na bolidzie Coopera, na którego maszyny stawiał przez kolejne siedem sezonów. W roku 1960 był w mistrzostwach świata drugi, dwa lata później trzeci, a od roku 1966 startował bolidami własnej konstrukcji. Przez pierwsze lata działalności marka McLaren skupiała się na samochodach wyścigowych.
W drugiej połowie lat sześćdziesiątych McLarenowi zaczął marzyć się samochód drogowy. Był przekonany, że powstanie sportowego, w pełni wyposażonego i komfortowego samochodu jego własnej marki jest tylko kwestią czasu. Właśnie taki mógł być model M6GT, super coupe o masie tylko około 800 kilogramów z centralnie umieszczonym V8 o mocy około 370 KM, który pojawił się w 1969 roku. Niespodziewana śmierć McLarena, który zginął podczas testów w czerwcu 1970 roku, zatrzymała ten projekt po zbudowaniu tylko kilku egzemplarzy.
M6GT nie opuszczał spadkobierców Nowozelandczyka, ale o realizacji jego marzeń nie było już mowy. Projekt, którego potencjał nie został nigdy zrealizowany towarzyszył gdzieś w tle utworzeniu w 2010 roku spółki McLaren Automotive, która miała wkrótce wdrożyć produkcję samochodów osobowych na dużą skalę. Po kilkunastu latach odcisnął się na nich w końcu M6GT. Najpierw w oddziale McLaren Special Operations zbudowano według oryginalnych planów zupełnie nowy egzemplarz, który latem 2026 roku pokazano na Festiwalu Prędkości w Goodwood. Kilka tygodni później podczas Monterey Car Week u wybrzeży Kalifornii przedstawiono zapowiedź zupełnie nowego, bardzo współczesnego modelu. Był nią koncept o nazwie McL 6GT.
McL 6GT czerpał pełnymi garściami z M6GT i był pierwszym modelem McLarena z ręczną skrzynią biegów od czasów słynnego McLarena F1 z początku lat dziewięćdziesiątych. W jego rysach w niejednym miejscu odbijały się echa przodka: okrągłe światła z przodu, żeberkowane wloty powietrza przed tylnymi kołami, ostro święty tył typu Kamm, podpisy Bruce'a McLarena, charakterystyczne logotypy z sylwetką nowozelandzkiego ptaka kiwi - łącznie z ozdobną gałką dźwigni zmiany biegów - w wydaniu Speedy Kiwi (dosłownie "Szybkie Kiwi"), a także symboliczne "OBH 500H" wkomponowane na węglową warstwę dyfuzora, czyli rejestracja M6GT na podwoziu numer jeden, którym po angielskich drogach jeździł sam Bruce McLaren. McL 6GT nie szokuje wyglądem, co miały w zwyczaju inne auta od McLaren Automotive. Pozostaje wyważony, skalkulowany bez przesady i mocno inspirowany samochodami sportowymi i wyścigowymi lat sześćdziesiątych, nie tylko M6GT.
Zgodnie z filozofią marki samochód został zbudowany na węglowym kadłubie z węglową karoserią, które przekładają się na sztywność i lekkość całej konstrukcji. To pierwszy McLaren od ponad trzydziestu lat z ręczną skrzynią biegów (można spodziewać się mechanizmu o sześciu przełożeniach). Analogowy charakter auta ma podkreślać również hydrauliczne wspomaganie układu kierowniczego oraz fizyczne przełączniki, których nie będzie brakować, ale których nie znajdziemy na kierownicy. Warstwa technologiczna konceptu pozostała tajemnicą. W chwili premiery nie mówiło się konkretami ani o silniku ani o parametrach technicznych. Wiadomo było jedynie, że maszyna postawi na zainstalowaną centralnie widlastą ósemkę, której moc będzie przenoszona wyłącznie na tylne koła. Turbodoładowane V8 było podstawą oferty od samego początku działalności McLaren Automotive: w pierwszych autach miało 3,8 litra pojemności i generowało równe 600 koni mechanicznych, z czasem kolejne ewolucje urosły do czterech litrów i przekroczyły 920 koni mechanicznych. Po McL 6GT w tej kwestii można spodziewać się powściągliwości, ale pewne standardy będą musiały być utrzymane.
Koncept McL 6GT zapowiadał zupełnie nową linię modelową McLarena o ekskluzywnym charakterze, co mogłoby przekładać się na limitowaną produkcję. Pojawienie się samochodu gotowego do produkcji seryjnej zapowiedziano na rok 2028, a z chwilą premiery konceptu uruchomiono zapisy na chętnych na zakup auta.
Tekst: Przemysław Rosołowski
Ostatnia aktualizacja: 14.08.2026
