W sezonie 2005 fabryczna załoga BMW i Andy Priaulx sięgnęli po tytuły mistrzowskie w pierwszym sezonie rozpisanego na nowo pucharu World Touring Car Championship dla samochodów turystycznych. Na torach wyścigowych na terenie Europy, Azji i Ameryki Południowej z niemiecką marką rywalizowały reprezentacje Alfy Romeo, Chevroleta, Forda, Hondy, Peugeota i Seata, a gościnnie pojawiła się również Toyota.
W pierwszym roku WTCC zespoły BMW i współpracujące z BMW miały do dyspozycji sedana 320i, bazującego na produkowanym seryjnie modelu generacji E46. Już pod koniec 2004 roku pokazano następcę tej generacji, nową serię E90, która przez prawie dziewięć lat była produkowana w czterech wersjach nadwoziowych - jako sedan E90, kombi E92, coupe E92 oraz kabriolet E93. Nowa "Trójka" i niesłabnąca chęć kontynuowania sukcesów w WTCC sprawiły, że na sezon 2006 przygotowano wyścigowego sedana 320si. I nie tylko: zgodnie z przepisami FIA do salonów sprzedaży musiała trafić także wersja drogowa.
BMW 320si stało się dość niespodziewanym specjałem homologacyjnym, który został skierowany do limitowanej produkcji. Samochód powstał tylko po to, aby nowy sedan mógł trafić na tory wyścigowe i walczyć od nowa w coraz liczniejszej grupie turystyków w klasie Super 2000. Dlaczego w tej roli nie wystąpiło rasowe M3? Przyczyn było kilka, zaczynając od silnika, który o ponad połowę przekraczał dozwoloną pojemność. I w końcu M3 było urodzone do wyższych celów: wersję wyścigową homologowano w kategorii GT2, która obowiązywała między innymi w 24-godzinnym Le Mans.
Drogowe 320si wywodziło się wprost z wariantu 320i, od którego różniło się przede wszystkim silnikiem, podwoziem oraz niektórymi elementami nadwozia. Usportowionego sedana zasilała jednostka typu N45B20S, to wolnossący motor z czterema cylindrami w rzędzie o pojemności dwóch litrów. Silnik w porównaniu do zwykłej wersji miał cylindry o zwiększonej średnicy i zmniejszonym skoku, aluminiowe tuleje cylindrów zamiast żeliwnych, sztywniejsze korbowody i wzmocnioną skrzynię korbową. BMW zrezygnowało z adaptacyjnego napędu zaworów Valvetronic, który stał na drodze do szybkiego wkręcania się na wysokie obroty i ograniczał siłę hamowania silnikiem. Zupełnie nowa była głowica cylindrów, powiększone zawory, świece zapłonowe, kolektor dolotowy o adaptacyjnej długości, układ zmiennych faz rozrządu Bi-VANOS oraz chłodnica rodem z silników 6-cylindrowych.
Jednostkę napędową podkręcono do 173 koni mechanicznych przy siedmiu tysiącach obrotów na minutę oraz okrągłych 200 niutonometrów przy 4,25 tysiącach obrotów na minutę, które gwarantował zwiększony stopień sprężania. W porównaniu do 320i uzyskano o prawie 25 koni więcej. Silnik połączono z 6-stopniową, ręczną skrzynią biegów, którą zestrojono tak, aby prędkość maksymalna była uzyskiwana na piątym biegu. Skrócono przełożenie tylnej osi. Osiągi: od zera do setki w 8,1 sekundy, elastyczność 80-120 km/h na czwartym biegu na poziomie 7,7 sekundy, maksymalnie 225 km/h i okrążenie północnej pętli Nürburgringu w niecałe dziewięć minut.
Auto wyposażono standardowo w pakiet sportowy M, który obejmował m.in. aerodynamiczny zestaw nadwoziowy z nowymi zderzakami i progami, fotele, kierownicę i różne ozdobne detale, jak listwy, chromowane lusterka i końcówki wydechu. Nowością były 18-calowe felgi prosto z wersji wyścigowej. Tylko dla 320si przewidziano kolor karoserii Carbon Black Metallic.
Masę własną auta zredukowano do 1350 kilogramów. Około dziesięć kilogramów zniknęło po wymianie pokrywy cylindrów na odpowiednik z włókien węglowych, co obniżyło także środek ciężkości. Samochód dostał również zmodyfikowane zawieszenie, większe łożyska kół i wzmocniony układ hamulcowy. Niepozorne 320is mogło pochwalić się związkami z Formułą 1: odlewy głowicy cylindrów produkowano w zakładach obsługujących fabryczny zespół z mistrzostw świata, a doświadczenie zdobyte przy pracach nad bolidami wykorzystano na przykład do przygotowania elementów rozrządu.
Sezon 2006 należał ponownie do Priaulx i BMW: zdobyto kolejne tytuły mistrzowskie WTCC wśród kierowców i konstruktorów! Sukces powtórzono w sezonie 2007 i dopiero rok później dominację BMW przerwał zespół Seata. Wyścigowa kariera przeszło 275-konnego modelu 320si zakończyła się z końcem sezonu 2011, jego miejsce po zmianie przepisów zajął turbodoładowany model 320.
BMW 320si, które miało swoją publiczną premierę na salonie samochodowym w Genewie, oferowane było z kierownicą po lewej lub prawej stronie i przeznaczone było wyłącznie na rynek europejski. Jego produkcję ograniczono do 2,6 tysiąca egzemplarzy.
Tekst: Przemysław Rosołowski
Ostatnia aktualizacja: 21.03.2026
