Grand Prix Hiszpanii - Wejście na Madring

Formuła 1 zagościła w minionym tygodniu na otwartym kilka miesięcy temu hiszpańskim torze Madring, który został zbudowany w Madrycie. Zupełnie nowy obiekt gościł w sierpniu testy Formuły 3, które po dwóch dniach i trzech sesjach zakończyły się na... prawie dwudziestu czerwonych flagach. Czy pierwszemu spotkaniu z mistrzostwami świata towarzyszyły podobne trudności?

Dopiero co otworzony Madring przejął rolę Circuit de Barcelona-Catalunya, na którym organizowano Grand Prix Hiszpanii nieprzerwanie od 1991 roku (klasyczny tor nie wypadł z kalendarza: odbywa się na nim teraz GP Barcelony-Katalonii). Nowy tor, który ma zapewnione miejsce w kalendarzu mistrzostw świata co najmniej do końca sezonu 2035, mierzy ponad 5,4 kilometra długości i należy do grona torów ulicznych, które obejmują odcinki miejskiej drogi publicznej i ograniczone są na całej długości twardymi ścianami. Tor liczy sobie w sumie dwadzieścia dwa zakręty (a właściwie dwadzieścia cztery), liczne zmiany poziomów i dwie długie proste, na których będzie można rozwinąć prędkość ponad 340 kilometrów na godzinę. Na szczególną uwagę zasługuje zakręt La Monumental, przy którym ustawiono trybuny o pojemności około 45 tysięcy osób. To najdłuższy pochylony zakręt w Formule 1: ma ponad pół kilometra długości i w szczytowym punkcie jest pochylony na poziomie 24%. Przed każdym zespołem i kierowcą na Madringu stało zupełnie nowe wyzwanie.

Różnica czasowa między najszybszym i najwolniejszym kierowcą w pierwszych treningach na zupełnie nowym obiekcie przekroczyła 4,7 sekundy. Podczas FP1 rządzili kierowcy Mercedesa-AMG: pierwszy Russell, drugi Antonelli, a za nimi Leclerc i Hamilton w bolidach Ferrari. Podczas FP2 najszybszy był Antonelli, na za którym znaleźli się Leclerc i Hamilton. Po problemach z maszyną ani jednego pomiarowego kółka nie zrobił Norris. Antonelli potwierdził swoją formę podczas ostatnich treningów, w których zostawił za sobą Leclerca i Piastri'ego w McLarenie. Problemy miał Albon, który nie zrobił żadnego okrążenia pomiarowego. W drugiej sesji treningowej swoją maszynę na barierach zostawił Lindblad z Racing Bulls, a kilku innych kierowców zaliczyło niewinne obcierki. W trzeciej sesji na barierkach zaparkował Hamilton, który próbował dojechać uszkodzonym samochodem do mechaników. Później rozbił się Bearman w Haasie, który nie wziął udziału w kwalifikacjach (jego samochód wymagał dłuższych napraw i odbudowy).

Po pierwszej turze sobotnich kwalifikacji, w których temperatura toru przekraczała pięćdziesiąt stopni Celsjusza, odpadli obaj kierowcy Cadillaca, obaj kierowcy Aston Martina i Sainz w Williamsie, który za przeszkadzaniu rywalowi został cofnięty na gridzie o trzy pozycje na miejsce dwudzieste. Start z ostatniej pozycji po wymianie elementów układu napędowego zapewniony miał Stroll. Po Q2 odpadli obaj kierowcy Audi, Albon w Williamsie, Tsunoda w RB, Gasly w Alpine oraz Ocon w Haasie. Na pole position było stać Norrisa w McLarenie, który wywalczył pierwsze pole startowe - trzecie w tym roku i dziewiętnaste w karierze - z przewagą 0,011 sekundy. Bezpośrednio za nim znaleźli się: Antonelli w Mercedesie-AMG, Verstappen w Red Bullu, Hamilton i Leclerc w Ferrari, Russell w Mercedesie-AMG, Piastri w McLarenie, Lawson w Red Bullu, Colapinto w Alpine oraz Lindblad z Racing Bulls.

W dniu wyścigu było ponownie gorąco: temperatura powietrza ponad trzydzieści stopni Celsjusza, temperatura toru 54 stopni. Przed startem nastąpiło małe przetasowanie w ustawieniu kierowców: Bearman po zmianach w bolidzie w warunkach Parc Ferme musiał startować z pitów. Pierwsza dwójka zaczynała na gumach medium, kolejna dwójka soft, kolejna czwórka hard. Grand prix wystartowało tuż po godzinie piętnastej. Żółte flagi: część kierowców musiała ratować się wyjazdami poza granice toru, w tym Antonelli atakujący lidera. Verstappen awansował na miejsce drugie, Antonelli po dwóch cięciach toru był trzeci. Na jedenaste miejsce z uszkodzeniami przedniego skrzydła po starciach z Russellem spadł Piastri, który po wyprzedzeniu Ocona wrócił do pierwszej dziesiątki. Okrążenie 2 z 57: Norris prowadził z przewagą dochodzącą miejscami już do dwóch sekund.

Okrążenie 4: wygląda na to, że Verstappen po ścięciu toru na starcie będzie musiał oddać pozycję Hamiltonowi, a tym samym również Antonelli'emu. Kierowca jest jednak zupełnie innego zdania, niż zespół Red Bulla, ale po kilku zakrętach oddaje pozycje i spada z miejsca drugiego na czwarte (dzięki temu NFA od grona sędziowskiego). Hamilton chwilę później melduje problemy z układem hamulcowym. Okrążenie 5: Verstappen wyprzedza Hamiltona, Leclerc wyprzedza Hamiltona. Żółte flagi: Hamilton walczący ze swoim Ferrari, które nie chce hamować, wylatuje poza tor, spada na miejsce dziesiąte. Okrążenie 6: Hamilton spada na miejsce jedenaste, dwunaste, trzynaste... spada na sam koniec, dojeżdża z trudem do mechaników i wycofuje się z wyścigu. Do pierwszej dziesiątki awansuje w ten sposób Ocon, który od startu zdobył w sumie trzy pozycje. Okrążenie 7: przewaga Norrisa przekracza już cztery sekundy i nie przestaje rosnąć. Okrążenie 10: Colapinto traci miejsce szóste na rzecz Lawsona.

Okrążenie 13: starcie Alonso i Sanza, dwóch hiszpańskich kierowców, które kończy się uszkodzeniami przedniego skrzydła w Aston Martinie. Okrążenie 14: żółte flagi, poza torem zatrzymał się Stroll, który odpada z wyścigu. Okrążenie 15: VSC, który o kilka sekund ominął Norrisa. Za nim na "tani" pit stop zjeżdża większość bezpośrednich rywali, wyłączając Leclerca. Okrążenie 15: koniec VSC, Norris zjeżdża na normalny pit stop, 7-sekundowy postój po problemach ze zmianą koła na przedniej osi! Kierowca McLarena spada z miejsca pierwszego na miejsce piąte za Russella ze stratą ponad siedemnastu sekund do lidera. Prowadzi Leclerc, drugi jest Antonelli. Okrążenie 25: przewaga Leclerca sięga około dwóch sekund i utrzymuje się na tym poziomie po małych błędach jakie popełnia Antonelli. Okrążenie 29: drugi pit stop Russella, który spada na miejsce szóste. Piąty jest Lawson, który jeszcze się nie zatrzymywał. Okrążenie 33: z wyścigu wycofuje się Perez, który jeździ dla przedzierającego się przez swój pierwszy sezon Cadillaca.

Okrążenie 43 z 57: na pit stop zjeżdża Piastri, którego postój kosztuje spadek na miejsce jedenaste zamiast ósmego. Piastri wyprzedza Lindblada. Okrążenie 45: pierwszy i ostatni pit stop Lawsona, który spada na miejsce siódme. Okrążenie 46: z wyścigu wycofuje się Sainz w Williamsie, Piastri utknął za Colapinto, próbuje atakować, ale ma problem z utrzymaniem się w granicach toru, nie pomagają również dublowani kierowcy. W tym czasie do Leclerca zbliżają się Antonelli, Verstappen, Norris i Russell. Okrążenie 49: na pit stop zjeżdża Leclerc, który na ogumieniu soft wraca na tor na miejscu czwartym, jakieś trzy sekundy przed Russellem. Prowadzenie przejął Antonelli, około sekundę za nim był Verstappen, niecałą sekundę dalej był Norris, któremu mimo wysiłków nie udało się już awansować. W samej końcówce o ostatnie miejsca punktowe walczyli Hulkenberg i Lindblad. Uspokoił ich zjeżdżający na pit stop na przedostatnim okrążeniu Gasly, który zarobił jeszcze karę za przekroczenie prędkości.

W pierwszym GP Hiszpanii na torze Madring wygrał Kimi Antonelli za kierownicą Mercedesa-AMG, któremu dopisało szczęście z VSC. Była to ósma wygrana 20-letniego Włocha w tym roku i ósma w karierze (wyprzedził w statystykach pod tym względem Russella). Drugie miejsce ze stratą 4,35 sekundy zajął Verstappen w Red Bullu, a trzecie Norris w McLarenie, który stracił do zwycięzcy ponad pięć sekund. Na kolejnych punktowanych pozycjach zameldowali się: Leclerc w Ferrari, Russell w Mercedesie-AMG, Lawson z Racing Bulls, Colapinto w Alpine, Piastri w McLarenie, Lindblad z Racing Bulls oraz Hulkenberg w Audi. Antonelli jest na prostej drodze po tytuł mistrza świata: jego przewaga nad Russellem wzrosła z 68 do 81 punktów. Mercedes-AMG oddala się w generalce od Ferrari: przewaga zespołowa podskoczyła ze 122 do 145 punktów. Do końca sezonu zostało jeszcze dziewięć grand prix, lub mniej (pod znakiem zapytania stoją ciągle wyścigi na Bliskim Wschodzie). Formuła 1 opuszcza teraz Europę: przed ostatnim weekendem września zacumuje w Baku w Azerbejdżanie.